Artikel

Erna Boogaard, voorzitter van de RvC, neemt afscheid

Twaalf jaar lang was Erna Boogaard verbonden aan Onderlinge Nederland, eerst als lid van de Raad van Commissarissen (RvC) en de laatste jaren als voorzitter. Op 7 april neemt zij officieel afscheid. Het voelt dubbel, zegt ze zelf. “Het is goed dat er nieuwe mensen bij de RvC komen met een frisse blik, maar mijn betrokkenheid bij Onderlinge is groot. Ik voel me na twaalf jaar echt onderdeel van dit bedrijf.”

Die betrokkenheid is niet vreemd. In de jaren dat zij actief was in de RvC maakte ze belangrijke ontwikkelingen van dichtbij mee: nieuwe regelgeving, een pandemie, economische tegenwind, strategische veranderingen én een naamsverandering. “Het waren boeiende, intensieve jaren,” zegt Boogaard, “waarin ik mezelf heb kunnen ontwikkelen tot commissaris.”

Een sector in beweging

Toen Erna twaalf jaar geleden begon als commissaris, stond de verzekeringssector voor grote veranderingen. Een van de eerste uitdagingen waar ze mee te maken kreeg, was de invoering van Solvency II – nieuwe Europese regelgeving met grote impact op verzekeraars. “Dat was een hele spannende periode, want dat betekende nieuwe rapportages en veel aanpassingen in de organisatie. Het was meteen een pittige start,” vertelt ze.

Daarnaast kreeg de sector te maken met een langdurige periode van lage rente. Dat had directe gevolgen voor levensverzekeringen. “Bij een levensverzekering beloof je een bepaald rendement in de toekomst. Als de rente heel laag is, kun je minder beloven. Dan wordt zo’n product automatisch minder aantrekkelijk voor klanten.” Het dwong de organisatie om opnieuw na te denken over strategie en innovatie.

Er werden verschillende richtingen onderzocht, onder andere rondom wonen en aanvullende dienstverlening. “Je probeert nieuwe dingen en kijkt wat werkt. Maar soms ontdek je ook dat iets niet helemaal bij je organisatie past. Uiteindelijk hebben we er bewust voor gekozen om weer sterker te focussen op waar we goed in zijn: solide verzekeringsproducten met het persoonlijke karakter van Onderlinge als belangrijke asset. In een tijd waarin veel organisaties steeds digitaler en afstandelijker worden, wordt het menselijke karakter van Onderlinge alleen maar belangrijker.”

De kunst van toezicht houden

 Als lid van de RvC – en zeker als voorzitter – heb je een rol op enige afstand van de dagelijkse operatie, maar wel met grote verantwoordelijkheid. Volgens Erna draait goed toezicht om drie dingen. “De belangrijkste taak is het aanstellen van een goede directie. Als je een sterke directie hebt, kan een organisatie vooruit”, zegt ze. Daarnaast houdt een RvC toezicht op de strategie en denkt kritisch mee over de koers van het bedrijf. “We stellen vragen, we spiegelen en we kijken naar risico’s. Tegelijkertijd moet je een directie ook ruimte geven om te vernieuwen en dingen uit te proberen.”

De derde rol is misschien wel de meest menselijke: sparringpartner zijn voor de directie. “Dat werkt alleen als er vertrouwen is. Als je elkaar vertrouwt, kun je ook moeilijke gesprekken voeren. Dan mag het soms schuren, omdat je weet: we hebben hetzelfde doel voor ogen.” Over de samenwerking met de huidige directie spreekt Erna met veel waardering. “Wat ik sterk vind, is dat ze kritisch naar zichzelf kijken en altijd openstaan voor feedback. Dat maakt dat je samen echt verder komt en kunt groeien. Als mens én organisatie.”

Uit de comfortzone

Toen Erna werd gevraagd voor een rol in de RvC van Onderlinge, had ze daar nog geen ervaring mee. Dat maakte het spannend. “Ik dacht eigenlijk: dit is iets wat ik misschien later wil doen. Maar nu al? Ben ik daar al klaar voor?” Toch zei ze ja en leerde gaandeweg wat het betekent om commissaris te zijn.

Terugkijkend ziet ze in haar loopbaan een duidelijk patroon: ze kiest vaak bewust voor de moeilijkere weg. “Toen ik voor een coachopleiding een autobiografie moest schrijven, realiseerde ik me dat eigenlijk pas. Je kunt dingen op een makkelijkere manier doen dan ik heb gedaan, maar ik wilde vaak nog iets extra’s leren of mezelf verder ontwikkelen.”

Dat zie je door haar hele carrière terug. Ze ging studeren in de Verenigde Staten omdat ze iets anders wilde doen dan haar medestudenten, combineerde haar werk bij Shell met verschillende opleidingen en nam naast haar fulltimebaan een commissariaat op zich. Zelfs in haar vrije tijd kiest ze liever niet voor de gebaande paden. “Ik wandel graag in de bergen. Ook daar kies ik de moeilijkere routes. Dat past bij mij. Ik vind het interessant om mezelf steeds opnieuw uit te dagen.”

Het stokje overdragen

Op 7 april neemt Erna officieel afscheid. Toch zal de betrokkenheid niet van de ene op de andere dag verdwijnen. “Het zal nog wel even duren voordat ik stop met ‘ons’ zeggen”, zegt ze met enige weemoed. Dat er nu een nieuwe voorzitter komt, vindt ze belangrijk. “Nieuwe energie en nieuwe perspectieven houden een organisatie scherp.”

Het stokje wordt overgenomen door Jelle van der Giessen, oud-CIO van Nationale Nederlanden. “Het is iemand die uit de sector komt en heel veel van beleggen weet. Dus eigenlijk mijn profiel, maar wel een man. We zijn voor de kandidaat gegaan die het best in het door ons opgestelde profiel paste.” Over twee jaar vertrekt opnieuw een commissaris. Dat is ook het moment om opnieuw te kijken naar een evenwichtige man-vrouwverdeling.

Met trots en dankbaarheid terugkijken

Wanneer ze terugkijkt op haar tijd bij Onderlinge overheerst trots. “Als team hebben we moeilijke periodes doorstaan en tegelijkertijd zijn we blijven vernieuwen. In een sector waar groei niet vanzelfsprekend is, staat er nog steeds een gezond bedrijf.” Voor een relatief kleine organisatie is dat volgens haar echt een prestatie. “En dat met een duidelijke missie en een sterke betrokkenheid bij klanten.”

Zelf blijft ze actief als commissaris bij verschillende organisaties. De jaren bij Onderlinge vormden daarvoor een belangrijke basis. “Ik ben enorm dankbaar dat ik deze kans heb gekregen. Ik heb het mogen doen met goede en fijne mensen om mij heen, dat maakt het extra bijzonder.”

Op de vraag wat zij Onderlinge gunt de komende jaren is Erna duidelijk. “Ik gun Onderlinge een goede voorzitter die een vertrouwensband heeft met de directieleden, zodat er goed kan worden samengewerkt en nieuwe ideeën ontstaan die tot mooie resultaten leiden.”